De halve van Stein, 2012.

Dit is een opmerkelijke triathlon. In 1985 werd in Stein voor het eerst een halve triathlon georganiseerd. Van de 1987 editie is hiervan een enthousiast verslag terug te vinden in het jubileumboek (http://dl.dropbox.com/u/8758257/Lustrumboek.pdf). Vanaf 2001 is overgegaan op een soort driekwart, die vanaf 2006 met hulp van een grote hoofdsponsor (voor 4 jaar) tot een van de drie grote triathlons van Nederland moet worden gerekend, naast Holten en Almere.
Opmerkelijk is dan ook de afgelasting van dit evenement vorig jaar. Gelukkig is dit jaar Stein weer van de partij, zij het met een iets kleiner opgezette halve triathlon op de zondag en op zaterdag een sprint triathlon, zowel recreatief als eredivisie en een kinder-duathlon.

TCT was op zaterdag van de partij met een team in de eredivisie (“sprint triathlon lotto eredivisie mannen teams wedstrijd”, om precies te zijn).
De zondag is de dag van het lange werk, dit jaar met vier TCT-ers: Roland de Haan, Marco Vernooij, Joop Weenink en mijzelf.
Zoals bekend ligt Stein in Zuid-Limburg, heuvels te over. In het fietsparcours zijn de Snijdersberg (14 a 15 %) en de Maasberg (10%, met kinderkopjes!!) in de fietsronde opgenomen. In totaal 4 rondes, dus 8 keer klimmen. De afdalingen zijn ronduit lastig: de Slingerberg doet zijn naam alle eer aan en de Schieversberg eindigt in een haakse bocht, met 50 meter daarna weer een haakse bocht.
Een parcoursverkenning is dan ook zeer aan te raden en bij aangenaam weer ook zeer de moeite waard!
Dus op zaterdagmiddag de fietsen uit de auto gehaald en het door pijlen op het wegdek aangegeven parcours opgezocht. Dat viel nog niet mee, in het dorp was e.e.a. afgezet en de pijlen op het wegdek waren niet of nauwelijks te vinden, maar gelukkig ben ik goed bekend in Stein (5 keer de lange afstand gedaan) en met hulp van wat voorkennis kom je een heel eind.
Na de parcoursverkenning nog gekeken naar de zwoegende eredivisie teams, die in hun fietsronde drie keer door het dorp kwamen waar een smal en bochtig parcours was uitgezet. Best lastig, zeker voor een stayerwedstrijd.

Het lange werk stond voor zondag op het programma, met de zwemstart om 10:00 uur, een mooie tijd om te beginnen. Met 312 atleten werd gestart, inclusief een groot deel van de Nederlandse top. Ook in de breedte bleek het om een sterk startveld te gaan. Het zwemparcours was wat krap uitgezet, maar dit leidde voor zover ik weet niet tot problemen. De 1.9 km was in twee rondes verdeeld, met tussendoor een landgang. Dat is altijd even oppassen om geen ongelukken te maken bij het uit het water klimmen op een tamelijk onhandige trap zonder leuning.
Na de wissel was ik 41:08 minuten verder en daarmee dik 2 minuten langzamer dan Joop. Ver daarvoor zaten nog Marco en Roland. Prima tot zover, toch het windjack maar vast aangetrokken. Dat bleek geen slechte keuze, het begon vrijwel direct te regenen en dat zou tot de avond zo doorgaan. Bochten en afdalingen dus allemaal extra voorzichtig, want er moet natuurlijk gefinisd worden. Liefst in een snelle tijd, maar aangezien er bij mijn triathlons toch geld bij moet is het finishen belangrijker.
Voor in het veld werd er kennelijk toch iets anders over gedacht, getuige de Twitter berichten van Marco, die volgens de uitslagenlijst niet verder dan de derde fietsronde is gekomen.
“Marco ‏@marcovernooij: Mijn hemel wat een wedstrijd en wat een benen had ik vandaag zeg! Lag 12e in de wedstrijd maar miste in een afdaling een gat in de weg”
En: “Was de 5e die op die plek daar al gevallen was, toen ik bij de ehbo lag werd nummer 6 al binnen gedragen... Maar wat een gave wedstrijd zeg!”
Roland zag ik tijdens het lopen weer terug, toen hij mij 1 ronde (6.8 km) inhaalde.
In totaal moest er 96.2 km gefietst worden met regen (gladde straten!!) en ook veel wind. Een uitzonderlijke combinatie voor Stein en misschien wel de reden dat er nauwelijks publiek stond in het anders zo meelevende dorp.
Ook Joop zag ik die dag nog diverse keren. In de derde fietsronde heeft hij moeten sleutelen om de ketting weer terug te leggen. Deze zat klem tussen frame en tandwiel. Goed voor dik 10 minuten oponthoud, als ik de tussentijden zo bekijk.
Ikzelf had zo te zien nog de minste problemen, ondanks dat ik met een versleten derailleurkabel reed (ik was te laat bij de fietsenmaker voor een reparatie), waardoor het steeds weer een verrassing was welke versnelling je krijgt.
Toch was de fietstijd even schrikken bij de wissel naar het lopen. Ik had flink doorgetrapt maar was toch 3:10 onderweg geweest (Roland 2:52, Joop 3:30, met panne). Ter vergelijk: winnaar Bas Diederen 2:37, echt niet te geloven. Hij kwam mij als een raket voorbij in de derde fietsronde.
Maar goed, ik was blij dat de 4 rondes er zonder ongelukken op zaten en veel harder had het ook echt niet gekund. Nu de droge (!) loopschoenen aan en lopen maar. Het lopen was een beetje spannend voor mij vanwege een opspelende zeurende achillespees van de laatste weken, maar deze wedstrijd was het te doen. De verzorging tijdens het lopen is uitstekend en is het gemakkelijk om regelmatig te drinken. Op het einde van de eerste loopronde nog wel even schrikken van een enorm steil paadje dat uitkomt bij de ingang van de kerk, dicht bij de finish. Echt hard lopen is heel lastig op dit parcours en met een looptijd van 1:43 ben ik tevreden. Roland liep ogenschijnlijk gemakkelijk naar 1:27, Joop heel bekeken 2:13 (Bas Diederen 1:14).
Kortom, een geweldig mooie wedstrijd. Ik wens alle deelnemers een goed herstel.

Uitslag, mannen, totaal:
1        H24,    Bas Diederen,        04:17:54
27      H24,    Roland de Haan,     04:55:24
141    H50      Frans Segerink      05:39:53
218    H40,    Joop Weenink         06:28:12
253    H24     Marco Vernooij       02:42:29 (na 3 fietsrondes)

Frans Segerink.