|
Voorbeschouwing. Een rustig zonnetje staat de avond voor de triathlon op de camping in Almere Haven. Op het programma staan nog een maaltijd en een waarschijnlijk korte en wat minder goede nachtrust. De fiets is ingeleverd evenals de loopspullen. Alles is gericht op de wedstrijd van morgen. De vooruitzichten: zwemwater 18.7 ˚C, windverwachting: kracht 4/5, N/NW. Regenkans 80%. Naar Almere ga je niet voor je PR. Ik ga er dit jaar naar toe om te finishen. Een serie kleine loopblessures heeft mijn triathlonseizoen voornamelijk beperkt tot training. In een blessurevrije week zes weken voor Almere toch maar besloten om het jaar goed te eindigen. Helaas bleek twee weken later een stijve kuitspier vervelender te zijn dan aanvankelijk gedacht. Rust of heel rustig lopen lijkt geen verschil te maken. In de laatste twee weken voor Almere gooi ik het dan maar op Long Slow Distance (LSD) training. Het pakt goed uit. In totaal 100 km LSD verorberd en de kuit voelt iets beter. Fietsen is dan helaas het ondergeschoven kindje, er moet natuurlijk ook nog worden getaperd in deze periode. De conditie is op peil gebracht door 14 trainingsuren per week in de drukste weken (voldoende voor het heel redelijk volbrengen van een lange triathlon!) Kortom, finishen moet kunnen. Tijd om een klein beetje zenuwachtig te worden voor de wedstrijd. Nabeschouwing. Zaterdagochtend, kwart voor vijf, tijd voor koffie en ontbijt. Vervolgens fiets startklaar maken, wetsuit aan en 800 m wandelen naar het surfstrand onder sfeervolle en nadrukkelijke aanvoering van een Schotse doedelzak band. Om 7:30 start in een vrijwel rimpelloos Gooimeer. Weinig wind dus en een prettig zonnetje. Prima te doen, ook als er na een half uur plotseling een aanzienlijke golfslag staat. Wel goed opletten om geen water binnen te krijgen. Bij de wissel naar het fietsen heb ik voor het eerst de fietsschoenen aan de fiets gezet, want op fietsschoenen is het slecht lopen en ik zit nog met een herstellende kuitblessure. Dus op blote voeten door een bijzonder drassig parc fermé en vervolgens op de fiets. In de eerste fietskilometers probeer ik een goed ritme te vinden maar ik zit niet lekker op de fiets. De buikstreek is pijnlijk, waarschijnlijk door binnengekregen lucht tijdens het zwemmen (gelukkig niet misselijk). Tergend langzaam trekt het na een uur of vier weg. Het is mooi weer in de eerste fietsronde en met een rustig fietstempo is het toch genieten in de polder. Almere staat echter niet bekend om zijn mooie weer. In de tweede fietsronde (drie in totaal) keek ik na het keerpunt bij Stichtse Brug tegen een vrijwel zwarte horizon aan, zo af en toe spectaculair verlicht door bliksem. Met deze windrichting gaat dat er mooi langs dacht ik, maar zoals wel vaker zat ik er naast bij het inschatten van buien en nog geen 10 km verder was het tijd om het mouwloze, superlichte en klein op te vouwen groene TCT windjack van het stuur te trekken. Om warm te blijven voerde ik het tempo iets op en haalde en passant een handvol mopperende triatleten in. Een jury met motor staat te schuilen onder een brug. Na zo’n 20 km hoosbui, compleet met hagel, donder en bliksem, klaart het weer op, maar het blijft wisselvallig. Na een wat langzamer maar nog steeds acceptabel derde rondje spring ik van de fiets en merk dat mijn linkervoet aan de buitenkant pijnlijk is. Toch onverwacht, omdat ik in training (rondje 94 km) hier geen last van had (wel met sokken). Ik herinner me dat ik in de eerste ronde hier al iets ongemak voelde, maar dat trok weg, misschien door de afkoeling en de afleiding? Later bleek er een grote blauwe plek te zitten. De wissel was dus technisch goed, maar toch erg langzaam. De eerste vijf loopkilometers waren vervolgens nodig om de voet weer in model te krijgen. Verder ging het als gepland. Met nog een aanmoediging van Hans Dat (als toeschouwer) en Guido (als deelnemer), die het dit keer duidelijk prima naar zijn zin had. De geblesseerde kuit ontziend loop ik heel rustig de eerste twee rondes (drie in totaal) en sleep ik mij naar de finish, een altijd mooie ervaring!! Wel was het lopen een stuk zwaarder dan gedacht. Vooruitblik Volgende keer hopelijk zonder blessures en met voldoende training. Dat laatste blijft het moeilijkste, aangezien mijn baas er niet over piekert om mij te ontslaan. Volgende week sta ik op zaterdagochtend weer bij de supermarkt. En die weken daarna waarschijnlijk ook. Maar de gedachten zijn soms ergens anders. Feiten Almere 2010 Deelnemers lange afstand (3.8/180/42.195): Heren: 327, Dames: 28. (totaal: 355) (bron: UPC Holland Triathlon krant) Gestart: 318 Finishers binnen de tijdslimiet van 15 uur: 270 (bron: website UPC Holland Triathlon, 29 augustus 2010) 1: Gerrit Schellens, 8.19.05 (52.55/4.38.38/2.41.34) 37: Guido Gosselink, 9.44.30 (53.56/5.06.11/3.36.44 195: Frans Segerink, 12.07.19 (1.14.51/5.52.34/4.45.47) Frans Segerink. |
